Translation - Excerpt from Kiss from your sis. by Jowi Schmitz
First published in Dutch as Kus van je Zus by Jowi Schmitz
Uitgeverij Cossee , Amsterdam, Netherlands 2007
www.cossee.com
Translated from Dutch by Faith Hunter with publisher’s permission.
English translation copyright Faith Hunter 2007
For information regarding foreign rights please contact Eva Cossee at cossee@cossee.com
Any reproduction, modification, publication, transmission, transfer, or exploitation of any of the content, for personal or commercial use, whether in whole or in part, without written permission from myself is prohibited. © All rights reserved~Faith Hunter 2000-2008
‘She’s going to die’ my mother cries before I can say anything. She must be somewhere outdoors —I can hear pelting rain in the background. My feet are suddenly ice cold. My mother says that she is standing in front of the hospital. Marrit has been admitted —urgently —to the CCU; the cardiac department. ‘They think it’s an auto-immune disease! Where have you been?’
I clutch the telephone. Now my hands are cold as well. ‘Auto-immune?’
My mother’s voice is high and fast. The wind blows virtually all sense from her telephone. ‘I don’t know either,’ she says, ‘I don’t know! Are you coming?’
My jacket must be in the kitchen. Echie runs after me, her tail raised.
‘She’s not really going to die?’
‘Just hurry,’ yells my mother and hangs up.
In the kitchen I sink to my knees and press my face in Echie’s fur.
A gust of wind makes the window-panes shudder and startled, Echie runs away. My cat is even more faint-hearted than I am. I ring Herman. He doesn’t answer.
As I step outside my jacket blows open. I couldn’t manage close it with my frozen fingers. That’s what happens to people in panic. At work we once filmed disaster reconstructions with thrilling music and a voice-over. ‘She stepped outside and looked wildly around.’ says ‘the Voice’. Disaster reconstructions are always black and white. The weather today was fitting.
If only Herman were here.
Original Dutch
Ze gaat dood!’ huilt mijn moeder nog voor ik iets kan zeggen.
Ze moet ergens buiten zijn, op de achtergrond hoor ik het razen van de regen. Mijn voeten zijn opeens ijskoud. Mijn moeder zegt dat ze voor het ziekenhuis staat. Marrit is met spoed op de ccu, de hartafdeling opgenomen.
‘Ze denken aan een auto-immuun ziekte! Waar was je nou?’
Ik knijp in de telefoon. Mijn handen zijn ook koud. ‘Autoimmuun?’
Mijn moeders stem is hoog en snel. De wind blaast vrijwel alle verstaanbaarheid uit haar telefoon. ‘Ik weet het ook niet,’ zegt ze, ‘ik weet het niet! Kom je?’
Mijn jas moet in de keuken liggen. Echie rent met geheven staart achter me aan.
‘Ze gaat toch niet echt dood?’
‘Kom nou maar,’ roept mijn moeder en hangt op.
In de keuken zak ik op mijn knieën en stop mijn gezicht in Echies vacht. Een windvlaag doet de ruit rillen en Echie rent geschrokken weg. Mijn kat is nog laer dan ik. Ik bel Herman. Hij neemt niet op.
Als ik de deur uit stap waait mijn jas open. Ik kreeg hem niet dicht met mijn ijskoude vingers. Dat is normaal bij mensen in paniek. Op mijn werk hebben we wel eens ‘rampenreconstructies’ gefilmed, met spannende muziek en een
voice-over. ‘Ze stapte de deur uit en keek verwilderd om zich heen,’ zegt ‘de Stem’ van het programma dan. Rampenreconstructies zijn altijd zwart-wit. Het weer past er vandaag goed bij.
Was Herman maar hier.
bellmusker
Faith, how I love these! I tell myself to read the Dutch first, but I get so eager to know all that I flip back and forth. It’s the perfect length to get a Dutchophile like myself captivated, and sustain narrative tension.
Nu ken ik de woorden staart, knijpen, hartafdeling en rampenreconstructies en de mooie zin In de keuken zak ik op mijn knieën en stop mijn gezicht in Echies vacht.
Zijn er meer?!
Faith Hunter
I love rampenreconstructies _. Its one of those words that ‘feels’ like its meaning. Like ‘schitterend’. En _zak ik op mijn knieën is heeeeeel mooi. But only after reading that did I realise how poetic “I sank to my knees” was in english.